28 Aralık 2017 Perşembe

TANIDIKÇA...

insan tanıdıkça kendini
aslında ne kadar çok boş olduğunu anlıyor...
tanıdıkça kendini
düşerek içindeki boşluğa, kayboluyor...

insan tanıdıkça kendini
aslında ne kadar mağlup olduğunu anlıyor...
tanıdıkça kendini
bağışlayarak düşmanlarını çaresizce aman diliyor...

insan tanıdıkça kendini
aslında ne kadar çok yalnız olduğunu anlıyor...
tanıdıkça kendini
giderek kalabalıkların içinde insanlardan uzaklaşıyor...

insan tanıdıkça kendini
aslında ne kadar bencil olduğunu anlıyor...
tanıdıkça kendini
ilgi göstererek etrafına kendi iyiliğini düşünüyor...

insan tanıdıkça kendini
aslında ne kadar katil olduğunu anlıyor...
tanıdıkça kendini
susarak suçlarına ortak oluyor...




insan tanıdıkça kendini
aslında ne kadar çok ahmak olduğunu anlıyor...
tanıdıkça kendini
cevaplayarak soruları yeniden, yanlışlarını inkar ediyor...

insan tanıdıkça kendini
aslında ne kadar çirkin olduğunu anlıyor...
tanıdıkça kendini
saklayarak gerçek yüzünü kimseye göstermiyor...

insan tanıdıkça kendini
aslında ne kadar çok mutsuz olduğunu anlıyor...
tanıdıkça kendini
gülerek sahte gözlerle mutsuzluğunu paylaşmıyor...

insan tanıdıkça kendini
aslında ne kadar ölümsüz olduğunu anlıyor...
tanıdıkça kendini
dirilerek her defasında hayatına devam ediyor...

insan tanıdıkça kendini
aslında ne kadar başkası olduğunu anlıyor...
tanıdıkça kendini
tanışarak başkasıyla
kendi peşine düşüyor...

                                                               aygün kabuk

12 Aralık 2017 Salı

SÖZÜN BİTTİĞİ YER...

sözün bittiği yerdeyiz
insanlığı geçince, anlamsızlığın hemen yanında...

sözün bittiği yerdeyiz
şimdi kameralarımızı gözlere çeviriyoruz!

sözün bittiği yerdeyiz
bence susarakta sevebiliriz...

sözün bittiği yerdeyiz
şimdi herkes yavaşça cebindeki kelimeleri dökülsün!

sözün bittiği yerdeyiz
burada gerçekler ateş pahası!

sözün bittiği yerdeyiz
neyse ki gözler kalbin aynasıdır, asla yalan söylemez falan filan...



sözün bittiği yerdeyiz
hayatın merkezinde, kedere 2 dk, endişeye 4 dk mesafede!

sözün bittiği yerdeyiz
benim de susacağım şeyler var ey hayat!

sözün bittiği yerdeyiz
ee ben bir harf satın almak istiyorum!

sözün bittiği yerdeyiz
zaten ne diyeceğimi de unutturuyor bu hayat bana...

sözün bittiği yerdeyiz
bu dakikalarda gözlere büyük iş düşüyor!

sözün bittiği yerdeyiz
sahi, son söz neydi?

                                                                  aygün kabuk